Mijn eigen leven wordt weer als een rode loper voor me uitgerold. Een schril contrast. De eenvoudige go-with-the-flow instelling van de vakantie. De 'we-zien-wel-waar-we-stranden' mentaliteit waar ik ruim twee weken volgens leefde. Versus de snel-snel-snel hectiek van slotten, geplande vertrektijden en punctualiteit in de luchtvaartwereld.

Ik zit net voor een paar seconden even op mijn crewseat na de service en kauw snel een broodje kaas weg. Cabin crew - prepare for landing, schalt het door de PA speakers. Nog maar een paar minuten de landing. Ik mis de 'het-maakt-geen-bal-uit-wat-ik-draag kledingkeuze'. Het was heerlijk om met een kreukshirt onderuit mijn tas, een gemakkelijke broek en stoffige slippers aan de dag te beginnen. Momenteel niets van dat alles. Ik ben weer gekleed volgens de uniformvoorschriften met koket gekapte haartjes en een opgemaakte snoet. Een wereld van verschil. De haast en regeltjes treffen me. Ik maak de standaard speech naar de passagiers over het opklappen van tafeltjes en het vastmaken van stoelriemen.

Ik had altijd al beseft dat het stessenleven een luxebestaan is. Nu echter des te meer, omdat ik een week geleden nog verbleef in een acht-euro-per-persoon-hostel met gedeelde sanitaire voorzieningen. Nu weer terug in de smetteloze kamers met gesteven lakens en andere overbodige luxe. We mogen ons verdorie in onze handjes knijpen dat we het zo goed hebben hier, bedenk ik me terwijl ik mijn Samsonite koffer op het grote tweepersoons boxspringbed in Trondheim stort.

-oOo-

Niet alleen passagiers vinden het leuk om te worden afgehaald. Ook deze stewardess vindt het heerlijk als een bekende op haar staat te wachten na een lange slopende meerdaagse dienst. Bij het geblokte meetingpoint zouden we elkaar treffen. Na het afmelden en het afscheid nemen van de bemanning start ik mijn wandeling naar Schiphol Plaza om het vertrouwede gezicht op mijn werkterrein te ontvangen.

- Op de route langs de winkels op Plaza meende ik een passagier te zien. Ik wist het niet meer zeker. Rond brilletje, grijze haren en rode broek. Dat was toch die man van rij vier? Ik zag dat hij vanuit zijn ooghoeken me ook in zich opnam. Ja toch? Misschien ook wel niet. Misschien herkende hij me wel van mijn site. Tsss... Hé! Begon ik nu ook al sterallures te krijgen? Ophouden. Dat mensen me af en toe herkennen wil nog niet betekenen dat ik een bekende Nederlander ben. Waarschijnlijk gewoon een man die graag naar stewardessen kijkt. We zijn immers geen grijze muizen in de meute in onze felgekleurde pakjes. Als passanten liepen langs elkaar heen, met alleen een blik over en weer uitgewisseld te hebben. Pas vijftig meter later realiseerde ik me... het was Youp van het Hek. -

Even heerlijk met mijn moeder Starbucksen met cheesecake en de week doornemen...

Trondheim was genieten van het prachtige weer en de zojuist gestartte uitverkopen in de Bikbok en Gina Tricot. De nieuwe geshopte broek en shirts als extra ballast in de koffer. Slecht slapen vanwege de gillende meeuwenfamilie 's nachts op het dak. Wat kunnen die beesten een herrie maken!

Toulouse werd een lange zit met kapotte vliegtuigen, vertragingen, wachten en kist- en crewwissels. Uiteindelijk arriveerden we er zo'n anderhalf uur later dan gepland. Ter ontspanning picknickten we verdiend met de crew in het park in de zon. Lekker met zelf meegebrachte hapjes. Natuurlijk mocht mijn überfavoriete flan ook niet ontbreken. De spierwitte hotelbadlakens dienden als kleed en zaten even later onder de grasvlekken. Oepsie... Nog meer lekkers voor thuis halen. Een paar dozen zelfmaakflan, rabarberjam en mijn vaders favoriete douchesop. Uit ervaring heb ik geleerd dat glazen potten wel ingepakt dienen te worden in sokken en andere kledij. Het zou niet de eerste keer zijn dat er iets breekt met dat betere gooi- en smijtwerk.

...ik zak diep weg in de groene kussens van deze stille uithoek op Schiphol. Langzaam nippen we van onze koude koffieshakes. Tijd om naar huis te gaan en aan het vrije weekend te beginnen. Samen in de bus naar P30. Lekkerder thuiskomen.

-oOo-

Ik ben blij met mijn avonddienstenschema van de komende week. Wederom Trondheim en Toulouse, dit keer niet voor dag en dauw opstaan, maar lekker uitslapen en van het uitgebreide ontbijtbuffet gebruik maken. Ook een Frankfurt nachtstop erbij. We zijn weer terug in ons vorige hotel, dus legubere uitzichten op grafzerken behoren voorgoed tot het verleden.