Alles komt in drievoud...? Het lijkt erop.

Dinsdagochtend. Ik vond een halve boomstronk in mijn auto. Eén.

Dinsdagmiddag. Op het laatste moment zag ik mijn Peruaanse vakantie in het water vallen. Twee.

Dinsdagavond. Wel flink wat honderden euro's lichter, maar nog geen camera rijker. Dat kon er ook nog wel bij. Dat maakte drie.

-oOo-

Over die laatste twee had ik jullie nog niet verteld. Dat zal ik dan ook bij deze doen.

Nummertje twee. Zo veranderlijk als de luchtvaart, zo aan verandering onderhevig bleken ook mijn vakantieplannen. Vanwege de financiële tegenslag (boomtak) en onvermogen om op een voordelig IPB companion-ticket terug naar Nederland te kunnen geraken (geld kwijt!) hebben we de bestemming en de vertrekdatum op het laatste moment moeten wijzigen.

De reisgids van Peru staat weer netjes in de kast tussen de kook- en psychologieboeken te wachten op een latere datum. Hij heeft plaats moeten maken op mijn nachtkastje voor de Marokaanse versie. Want aanstaande dinsdag zullen we met mijn vroegere werkgever naar de Parel van de Saharawoestijn vliegen. Mais oui! Naar Marrakech Menara Airport. In deze één van de vier Koningssteden zullen we onze Marokaanse rondreis aanvangen. We zullen ons onderdompelen in de magische wereld Ali Baba en zijn rovers, slangenbezweerders met tulbanden en Sinbad de zeeman. Het sprookje van Duizend en Eén Nacht. Maarliefst twee weken hebben we de tijd om al deze pracht te aanschouwen. En ik heb er ontzettend veel zin in! Uiteraard zal ik mijn reis uitgebreid documenteren in geschreven woord en illustrerend beeld. Internetcafés schijnen er goedkoop en in overvloed te zijn. Dus wie weet... Maar ik beloof niets.

-oOo-

Alsof ik nog niet genoeg had. Kwam daar pechmoment nummer drie. Ik kocht een mooie nieuwe Ixus camera in de See Buy Fly winkels op Schiphol. Ter vervanging van mijn oude trouwe kapotte Cybershotje. Nog even snel voor de vlucht. Mijn crew stond te wachten, dus we gingen snel 'naar de kist'. Eenmaal aangekomen werd de standaardwerk routine weer vlot in gang gezet, cabine gereed maken, passagiers aan boord en gaan met die banaan. Tijd om van mijn aankoop te genieten was er niet. Na de service, in de daling voor Liverpool, besloot ik mijn cameraatje voor het eerst in handen te nemen. Als een kind zo blij met een mooi ingepakt cadeautje opende ik de stylish bedrukte kartonnen verpakking. Snoertjes, batterij, handleiding, oplader... Genoeg accessoires. En de camera dan? "Hij zit er niet in," grapt mijn collega nog.

Maar het bleek geen grap. Ik had voor een paar honderd euro een doos met kabeltjes en verpakkingsmateriaal gekocht. Ik gooi mijn hoofd naar achteren, bal mijn handen tot vuisten en slaak een ongelofelijk diepe zucht. HEB IK WEER. Had ik daar ook nog weer werk van. Naast het halen en brengen van mijn auto, het opnieuw plannen van mijn vakantie, moest ik ook nog terug naar de winkel om te krijgen waar ik recht op had. De uitwerking van de wet van Murphey trof mij als geen ander. Ik probeerde als een bezetene het rijzende stressniveau in mijn hoofd onder controle te houden. Dus mensen, tip van de week: check ALTIJD de inhoud van je aanschaf. Want ze kunnen wel eens knollen voor citroenen verkopen.

Eerst cameraloos voor de tweede maal op een korte nachstop in Liverpool. Waarvan ik jullie nog steeds geen foto impressie van kan geven. 's Avonds een borrel drinken in the Dock. Lekker slapen in een zacht bed. De dag erna Engels ontbijten met toast, boter en jam. Sterke zwarte thee met een wolk melk. De eind-van-de-ochtend vlucht terug naar Amsterdam.

In uniform, vergezeld van mijn collega's als 'getuigen', paradeerde ik tussen de vluchten door terug naar de shop met mijn lege doos. De man deed niet moeilijk en vertrouwde op mijn 'eerlijke blauwe ogen'. Zonder aarzelen gaf hij me het correcte exemplaar mee; mét inhoud.

-oOo-

Verder.

Dinsdag. Op nachtstop in Sandefjord. Begin van de avond aankomen. Pizza eten met de gezellige crew. Na het eten nog even voetbal kijken in de lokale pub. Het hele dorp was uitgelopen (lees: alleen de mannen) om de wedstrijd te komen bekijken. Leuke bezigheid: supportersuitroepen analyseren. 'Oeehhhh!' en 'Aahhhhh!' . Apengeluiden maken zijn not done. Schreeuwen wel. We vroegen ons af of Fransen anders aanmoedigden dan Noren... 'Aaiiiiiee!' in plaats van 'Öööeeuhhhdohh!'??

Donderdag. Op nachstop in Nürnberg. Laat in de middag aankomen. Eten bij de Mexicaan. Na afloop nog even een lekker ijsje halen. Voor mij bolletjes in een bakje. De rest van de crew noemt dat 'geen echt ijs eten'. IJs hoort op een hoorntje, vinden zij. Ik vind een droog kartonnig koekje een anitclimax na een lekkere ijssensatie. Dus ik zweer bij bolletjes in een bakje. Geloof dat de rest daar aardig van hun standpunt terugkwam, na een mond vol gortdroge smakeloze kruimels. Ik proefde nog steeds de heerlijk friszoete meloen.

Vrijdag. De laatste dag werken voor de vakantie. No even flink bikkelen met de volle vluchten en ladigen handbagage.

Zaterdag. Nieuwe vakantietickets geboekt. Nog even twee dagen voor vertrek lekker pinksterrelaxen bij mijn ouders aan het Paterswoldse meer.

-oOo-

Conclusie: die driemaal pech heeft mij wel driemaal wat nieuws op geleverd.

Eén. Een spiksplinternieuwe glimmende autoruit.

Twee. Een prachtig mooie rode Ixus camera.