Vijf dagen weg van huis. En bij thuiskomst dan weer de heerlijke eigen-bed-traktatie, maar wel in een koud huis. Eigen spulletjes. Gevolgd door: koffer uitmest praktijken. Shopaankopen in de kast. Kilo’s vieze was weer in de trommel. Even het valies een paar dagen open laten luchten. Afspreken met vrienden en familie. Zondag weer inpakken voor (als het doorgaat dit keer…) een dagje over in Kristiansand.

-oOo-

Koffiebekertjes aan boord van een vliegtuig. Gemaakt van kartonnen onderdelen, bij elkaar gehouden door een randje lijm. Lekvrij gemaakt door een dunne coating aan de binnenkant. Leuk bedacht door de industrieel ontwerpers. Mooi printje d’rop met het logo van de maatschappij of iets dergelijks. Klaar is het product! Hete drank in kartonnen bekertjes, koude dranken in plastic glaasjes.

Een frequent gebruikt item voor ons aan boord, maar zijn dienstbaarheid is slechts van korte duur. Na enkele minuten aan de lippen van een passagier te hebben gestaan, verdwijnt het zonder pardon weer in de prullenbak. Het moet dus licht van gewicht zijn (scheelt ook weer in het brandstofverbruik, hoe minder gewicht, hoe beter) en makkelijk recyclebaar, dus daarmee beter voor het milieu. Overal moet aan gedacht worden, er gaat een heel ontwikkelproces aan vooraf.

Wij weten inmiddels van wanten met die stukken karton en plastic. Enige voorzichtigheid is geboden, want zo heul erg stevig zijn ze niet. Dit feit schijnen sommige passagiers (lees: vooral de mannen die zich niet bewust zijn van hun eigen kracht) nogal eens te onderschatten. Het zou dus niet de eerste keer zijn dat een glaasje met inhoud en al aan gruzelementen wordt platgedrukt. En daar sta je dan als brave stewardess. Ik houd het glaasje cq. bekertje altijd vast totdat ik zeker weet dat de ontvanger hem daadwerkelijk ook stevig in zijn handen heeft. Het zal namelijk niet de eerste keer zijn dat dit mis gaat…

Zo ook gisteren. Ingrediënten; een versgezette gloeiend hete pot koffie en een passagier van het type kolenschopknuisten. De rest kun je wel raden. Terwijl ik met mijn prachtige serveerkunsten hem de ‘black coffee’ aanbied, wordt het hele zaakje in mijn hand fijngeknepen. Het hete goedje gutst over mijn hand. AU! En bedankt. Altijd blijven lachen. Een sorrietje kon er net vanaf. Snel koelen in de galley; ik vouw wat ijsblokjes in een duizenddingendoekje en druk het op de aangedane plaats. Tja, ook dat hoort erbij. Dienblaadje maar weer gebruiken dan de volgende keer..? En het risico lopen dat het hele bekertje hete zooi omkiepert? Hmzz… Notice of Violation aanbieden dan maar wegens het beschadigen van een stewardess in functie?

-oOo-

Sneeuw in München, sneeuw in Trondheim.  En dat leverde weer de nodige mooie plaatjes op. Zowel vanuit de lucht als op de grond. Voor mij weer optimaal genieten. Ik zat kek te kirren als een kind op de achterbank van de taxi, fanatiek foto’s te maken. Dit keer ook een foto van een tekst die ik op de wastafelspiegel vond. Waar ze je precies voor willen waarschuwen is me niet geheel duidelijk. Jullie suggesties? Verder ook:wielklemmen op P30 (niet op die van mij gelukkig).

De rest van de maand is het Noorwegen dat de klok slaat. Maar gelukkig is het dagdienstenfestijn een beetje over. Resterend is een goede mix van nachtstops en op-en-neertjes. Maandag en dinsdag dus slapen in Kristiansand, woensdag in Hamburg, op donderdag en vrijdag een dubbele (dag)dienst.