Dat je helemaal niet weg hoeft naar een ander oord om mooie dingen te zien en te beleven, hebben de activiteiten afgelopen weekend maar even goed bevestigd. Mijn ouders kwamen vanuit het Hoge Noorden des Lands afgereisd voor een weekendje Haarlem. Parkeren voor mijn deur is duur (maarliefst twee euro vijftig per uur!), dus werd de auto even verderop geparkeerd in een wijk buiten het centrum. En wat boften wij met het mooie weer! Maarliefst twee dagen in volle zonneschijn. En natuurlijk onderneem je dan een buitenactiviteit.

Ik doorzocht de stapel met toeristische foldertjes van mijn eigen woonplaats. Daartussen vond ik het mooie boekje Verrassend Groen in Haarlem, een stadswandeling langs alle Hofjes die Haarlem rijk is. Deze kleine binnenplaatsjes met vaak een goed onderhouden tuin en allerlei voorzieningen, zijn vaak een verrassend stil onderkomen in het bruisend drukke zaterdagcentrum van de stad. Vroegah werden deze hofjes gesticht door de gegoede burgerij ten gerieve van behoeftige ouderen en arme vrouwen. Nu zijn het monumentale erfgoederen waar nog steeds mensen wonen.

Ik liet de lens van mijn camera de mooiste plaatjes vastleggen, gewoon in mijn eigen stad! We zagen regentenkamers en spreekgestoeltes, de oudste knoestigste treurwilg van de stad, tuintjes met kruiden en bloemen en het plein met Vijf Hoeken. De zon en de strakblauwe hemel maakten het lenteachtige vakantiegevoel compleet. Op onze route troffen we ook allerhande gekke winkeltjes, waar ik al regelmatig aan voorbij was gefietst, maar nog nooit binnengestapt. Met namen die tot de verbeelding spraken als Byzance, Sjakies, Liquid Gold en Kroonjuweel. De man van het zojuist geopende souvenirsshopje met Haarlemse Hebbedingetjes glundert trots als we hem een compliment maken over zijn zaak. Een passant interpreteert het aanvangen van de lente wel heel letterlijk, door bloetsvoets zingend over de stoetegels te kuieren.

Natuurlijk werd er ook even stil gestaan bij fijne eet etablissementen. Ik noem het kleine winkeltje van de Turkse Bakker Kartal aan de Botermarkt met lekkere Feta Börek broodjes. Toko Nina met haar variëteit aan mysterieuze specerijen. Het driegangen menu bij de Kale Pater met als toetje geroosterd suikerbrood met kaneelijs. En natuurlijk de Zininzoet van Bagels and Beans, waarbij je een stukje krijgt van ‘zowat-alles-op-de-kaart’. Maak ik nu reclame voor mijn eigen stad? Dat is precies de bedoeling. Het was een weekend genieten.

-oOo-

Gisteren halverwege de dag vond ik een gemiste oproep van een onbekend nummer op mijn telefoon. Met een vijfdaagse stand-by periode voor de boeg, kon dat natuurlijk maar één iemand zijn. Mijn werk. Meestal hebben ze dan een dienst waarvan het handig is om deze op tijd te weten. Dat betekent vaak: extreem vroeg melden of een meerdaagse.

Het werd dat laatste. Vanmiddag vertrek ik weer voor vijf dagen van huis en haard voor mijn rondreis door Europa. Duits en Noors dit keer, tweemaal verblijf ik in München, daarna in Nürnberg en Trondheim. Een van de langst mogelijke trips, vijf dagen de hort op. Vijf dagen van mijn leven moet ik in een koffer zien te stoppen. Jas, broek, shirts, voor elke dag een schone uniformblouse, sportkleding, schoenen… er moet heel wat mee. Zodat je na je werkdag in bedrijfskleding, je aan het eind van je dag je fijn kunt hijsen in muffe kleding die je al dagen met je meezeult. Met de vouwkreuken er nog in. Voor vijf dagen zijn je (elke dag andere) hotelkamer en de inhoud van je valies namelijk je thuis. Daar word je geacht je rust en privacy te vinden.

Gelukkig heb ik een prachtige fijn huis en woonplaats om aan terug te denken. Haarlem.