Mijn training voor het nieuwe vliegtuigtype is inmiddels achter de rug. Na het tot in den treure herhalen van andere deur-openings-procedures en het stampen van een nieuwe Flight Safety Materiaal Lay-out, heb ik de theoretische toetsen met goed gevolg afgesloten. Maandag zal ik via een Lijntraining dan ook daadwerkelijk in de praktijk worden ingewerkt.

En vanaf dan volgen er alleen maar dagdiensten. Op-en-neertje dit, heen-en-weertje dat, dubbel-dienstje zus. Tot en met ergens half maart. Eerst schrok ik een beetje toen ik mijn nieuwe rooster zag. Want ik ben wel een persoon die het niet erg vindt om af en toe even voor een paar dagen in den buitenlande te verkeren en te genieten van bijzondere spijzen, omgevingen en mensen.

Dus voordat ik straks ga stomen in de ochtend- en avondspitsen en ook braaf mijn thuisgesmeerde bammetjes uit m’n lunchtrommeltje eet, besloot ik nog even alles onder uit de kast te halen. Ik zag namelijk eerst nog een vijfdaagse stand-by periode op mijn rooster staan. Toen het zo ver was hing ik meteen even met de afdeling vlucht Coördinatie aan de lijn; of ze achter mijn naam konden zetten “gaarne nachstops, indien mogelijk”.

En mogelijk, dat was het! Ik kreeg meteen een mooie vijfdaagse in mijn schoot geworpen. Met mijn favoriete Cardiff! En altijd leuk: een Franse bestemming. Ik ben niet zo’n Oostblokfanaat, dus die Tallinn nam ik er op de koop toe bij. Afsluitend met een Noors Torpje met lekkere bedden, ook niet verkeerd.

-oOo-

Dankzij mijn Francofiele ouders en dito opvoeding in de zomerperiodes, krijg ik altijd een vakantiegevoel als ik in Frankrijk ben. Er is niet veel voor nodig. Een Frans zonnetje en de buitenlucht doet al veel goeds. Als ik dan ook nog even de tijd heb om een lokaal supermarktje binnen te sneaken ben ik helemaal blij. Ik weet niet of het een erfenis is van mijn Edah tijdperk (ik heb als bijbaantje zes jaar in een supermarkt gewerkt tijdens mijn studie en middelbareschoolperiode), maar met een supermarkt maak je mij altijd gelukkig. En dan vooral die in het buitenland.

Door een supermarkt binnen te stappen leer je zo veel over de cultuur en lokale bevolking. Je ziet de mensen die er wonen. Van Jan Modaal tot Simon Snobist. Wat ze eten. Ik gluur in hun boodschappenmandjes. Over wat hoort en wat niet. Ik maak altijd wel even een praatje met een andere klant of het personeel, als ik de taal spreek. Verder struin ik de schappen af naar lekkere gekke dingen die we ‘thuis’ niet hebben. Chocolade met crème-brûlee vulling. Vijgen-noten jam. Geitenkaas chipjes. Cinnamon ontbijtgranen. Kruidenthee met oranjebloesem. Karnemelkachtige Kefir yoghurtdrink. En iedere supermarkt ruikt anders. Naar gebakken brood, gedroogde worst of zoet fruit. Een Albert Heijn ruikt ook anders dan een Aldi (of gaat dit wel heel erg ver?!). Vandaar ook dat vakantiegevoel in een Franse supermarkt. Dat doet me denken aan dingen die ik op vakantie altijd at. Op de terugweg loop ik nog even langs een kleine Boulangerie Pattisserie. Ik haal er een lekker stuk Flan en een krakendvers stuk stokbrood. Missie volbracht.

Met tassen vol kom ik terug in mijn hotelkamer. En dan begint het hele eieren eten. Hoe krijg ik het mee naar Holland? Een trolley is maar van een beperkt formaat. En bovendien moet je die voortdurend van-en-aan boord sjouwen. Het meeste verdwijnt daarom in mijn koffer. Maar daar gaan hele inpakrituelen aan vooral. Want de handel gewoon er maar insmijten werkt niet. Ik heb mijn koffer namelijk wel eens onder de koekkruimels, stukken glas en gevriesdroogde chives gehad. En een lekker kaasje dat je op dag 1 koopt, is natuurlijk niet zo fijn meer als je op dag 5 je koffer uitmest en het klontje onderin aan je spijkerbroek vastgekleefd terugvindt.

Les één. Producten die je in de koelkast moet bewaren eigenlijk alleen op de laatste dag kopen (als je weer teruggaat naar huis). Nee mensen, aan boord hebben we geen koelkast. En die minibars in het hotel zijn meestal ‘automaticly charging’, dus als je de boel optilt moet je het ook betalen. Niet handig. Les twee. Verpak breek- en lekgevoelige dingen (glazen potten shampooflesjes) in sokken en plasticzakken. Zo kun je ook thuis nog optimaal genieten van je meegebrachte pastasaus en fles rode wijn.

Ik heb er op moeten zitten om ‘m dicht te krijgen. Maar blij en gelukkig én met een tien kilo zwaardere koffer arriveer ik die dag erna op de luchthaven. Ik kan mezelf en het thuisfront weer verwennen met allerlei lekkers.

Even een potje Franse thee zetten.