Ja ik ben er nog. Nee, ik ben nog niet gestopt.

Kennelijk zijn er duistere krachten die heel graag willen dat ik stop met schrijven. Het laatste nieuws: mijn laptop is inmiddels acht keer (!) in een doos gestopt, omwikkeld met bubbeltjesplastic en heeft acht keer gebivakkeerd achterin een UPS vrachtwagen om het traject Haarlem – Reparatiecentrum te Duitsland af te leggen. De lieftallige eigenaar (ik) heeft vier keer het pakket ter verzending moeten aanbieden en hiervoor tig minuten met de snuggere kandidaten van de Customer Care Desk aan de telefoon gehangen (dit telefoonnummer kost circa 50 cent per minuut…….., plus de kosten voor het gebruik van uw mobiele telefoon…. – bij slechts het aanhoren van deze zin is er reeds een minuut verstreken, aaargh!!). Twee maanden verder maarliefst, nieuw moederboard (heeft de klachten niet kunnen verhelpen), nieuwe knopjes op het toetsenbord (heeft de klachten niet kunnen verhelpen), niks doen omdat zij verder geen hardwareprobleem hebben constateren (heeft de klachten ook niet kunnen verhelpen – goh!). Twee maanden behelpen wat internetzaken betreft…

Met andere woorden. Einde verhaal en ik zit nog steeds met een sporadisch vreemd acterende computer. Nieuwe kopen gaat lastig, aangezien er nog een complicerende financiële factor de kop op steekt: mijn auto heeft de APK niet gehaald (fiksen is te duur gezien de fysieke staat en leeftijd van mijn huidige brik; 17 jaar). First things First, en omdat ik niet zonder auto kan, en een stewardessensalaris geen grote vetpot is, dus eerst een nieuwe car.

Zo lang ik zelf maar niet stuk ga. Nee hoor. Daar is wel een heleboel meer voor nodig! Genoeg geklaagd en gezeurd over mijn privéleven. Tijd voor weer wat luchtvaartbeslommeringen.

-oOo-

Phoei… waar te beginnen? Heb een waslijst aan belevenissen om uit te putten. Geen wonder dat ik na twee en een half jaar vliegen nog steeds dingen heb om over te schrijven; de luchtvaartwereld staat nooit stil, een vliegtuig nagenoeg ook niet (alleen als ie kapot is) en het wel-en-wee van een stewardess daarmee ook niet. Om een lap tekst van kilometers lang te voorkomen, bij deze daarom wat van mijn meemaaksels in hapklare brokjes:

* Passagier, verbouwereerd (en aardig van formaat): “Heeft u ook NORMALE stoelriemen? Deze zijn toch voor kinderen, mevrouw!!” Dat is nog eens een originele manier om om een extensieriempje te vragen. *

* Mensen doen de gekste dingen aan boord en schijnen dit de normaalste zaak van de wereld te vinden. Want ze hebben immers betaald voor een ticket en mogen dan toch ook alles? Ze mogen dan toch…;

… de baby van hun vieze poepluier ontdoen op een BusinessClass stoel (dat doe je thuis toch ook?!)

… op het toilet hun behoefte gaan doen met de deur open?

… hun wenkbrauwen gaan epileren?

… de stewardess zes keer op en neer laten rennen voor nutteloze dingen?

… onaardig doen tegen de stewardess omdat ze een rotdag achter de rug hebben?

… zichzelf upgraden naar de Business Class, omdat ze dat toch wel verdiend hebben?

… vlak naar take-off (met het teken-riemen-vast nog aan) naar het toilet rennen, omdat ze zo nodig moeten?

… de stewardess in een zatte bui met een vette knipoog uitnodigen voor een biertje in de stad? *

* Amerikaanse passagier vraagt mij tijdens het instappen: “Ma’m, can you please explain me why Shiphol is called Shiphol? I looked it up in the dictionary, and in your language it, means something like Empty Boat... Where does that meaning come from?” Inderdaad… waar komt het vandaan…? Waarom heet Schiphol Schiphol, ‘van binnen een leeg schip’? Op dat moment moest ik hem het antwoord verschuldigd blijven. Gelukkig is daar Wikipedia, die op alles een antwoord weet. Bij deze, een kopie van de tekst die ik daar vond:

De naam Schiphol komt al voor in een stuk, gedateerd 11 september 1447 ("Sciphol"). De oorsprong van de naam staat niet vast, maar zou verwijzen naar een moerasachtig stuk land waar men hout (Gotisch: 'scip') kon halen; naar een bedding voor schepen; of naar de scheepsrampen die juist in deze noordoostelijke hoek van het Haarlemmermeer ("scheepshel") veel voorkwamen omdat die lagerwal was bij de meest voorkomende windrichting.

Een andere verklaring die hier enigszins op aansluit wijst op een oud woord 'hol' dat 'graf' betekende. Weer een andere theorie zoekt het bij een woord dat verwant is met 'hal' (en het Engelse "hall"), wat juist zou duiden op een toevluchtsoord voor schepen in nood, een veilige haven. Ook kan 'hol' nog duiden op een speciaal aangelegde halfronde dijk in de Haarlemmermeer die er van boven uit zag als een hol. Hierachter konden schepen schuilen tijdens noodweer.

Volgens een informatiepaneel nabij Bovenkerk van de Stichting 'Oud Aalsmeer' werd 't Schipholl voor het eerst in 1447 genoemd: "Vier maden lands liggende in de Aelsmerbanne in Schipholl". Betekenis: Laaggelegen land waar takken werden gesneden (Scip = afgesneden tak). 't Schipholl bestond en bestaat uit de Kleine Poel, het Zwarte Pad, het oeverlanden reservaat en het poldertje van Sloothaak met stadskwekerij. Het gebied behoort waterstaatkundig tot de Buitendijkse Buitenveldertse polder. Na de noordelijke grenssloot, het voormalige fort en het militaire vliegveld siert nu de nationale luchthaven zich met de naam van dit gebiedje aan de noordoostelijke grens van Aalsmeer: Schiphol. Die naam is dus in der loop der eeuwen enkele kilometers naar het westen verschoven.

Aan u te bepalen welke het leukste, c.q. het meest aannemelijke is. Ik ga zelf voor de theorie van de Veilige Haven. *

Meer informatie over de naam ‘Schiphol’ is ook te vinden op:

http://www.schiphol.nl/Omgeving/SchipholJunior/InformatieOverSchiphol/WaarKomtDeNaamSchipholVandaan/WaarKomtDeNaamSchipholVandaan.htm

http://www.02205.06jn.thinkquest.nl/Geschiedenis.htm

-oOo-

Ik weet van uit ervaringen van bij mijn vorige vliegtuigmaatschappij dat mensen de gekste dingen doen om van de vervelende druk in hun oren af te komen. Omdat het een maatschappij is die voornamelijk chartervluchten uitvoert, heb je meestal mensen aan boord die niet zo vaak in een vliegtuig zitten. Jullie herinneren je misschien nog wel dat ik verteld heb over mensen die denken dat bekertjes met warme vochtige doekjes erin op hun oren hier tegen helpen. Helaas mensen, ik moet jullie teleurstellen, naast dat je er uit ziet als een malloot heeft het verder geen enkel effect. In de psychologie noemen ze dit ook wel het Placebo effect. Het maakt niet zozeer uit wat je doet, als je de mensen maar wat aandacht geeft, krijgen ze afleiding van hun klachten en denken ze dat het werkt. Denk aan een onderzoek waarbij de ene behandelgroep de daadwerkelijke pil met werkstoffen krijgt de andere groep een Smartie.

Het enige echte bewezene dat werkt tegen oorpijn is echter; klaren (de zogenaamde Valsava Manoeuvre, met je neus dicht lucht naar je oren persen) en de op en neer bewegende kaak beweging.

Je zult dan ook snappen dat het een zeer komisch tafereel was om een echtpaar bezig te zien met de voorbereidingen van hun bedenksel. Mijnheer prepareert twee steriele gaasjes door deze aan weerszijden dik te besmeren met Vicks Vapo Rub (van die mentholpasta die je inhaleert bij verkoudheid). De indringende mentholgeur was zo scherp dat een aantal andere passagiers ons al vroegen of ze een paar rijen verderop mochten gaan zitten. Stap twee, duw de gaasjes zo diep mogelijk in beide neusgaten en blijf de gehele vlucht zo zitten, doende of dit de dagelijkse gang van zaken is, niet doorhebbende dat ze er volkomen belachelijk uitzien. Zelfs met het uitstappen hadden ze nog witte stukken uit hun neus steken. Tja…

-oOo-

Hmzz… zie dat het toch weer een aardig lange lap tekst is geworden! Vandaag en morgen stand-by, daarna op driedaagse naar Bremen en Hannover.