Waarom…

… vinden mensen het nodig om, als we vertraagd zijn, de stewardess ineens niet meer te groeten (alsof ik er iets aan kan doen!)

… zeggen mensen bij het instappen (met diezelfde vertraging): “Ik vlieg nóóit meer met jullie!” (onze maatschappij, red.). Tja u zult nu wel moeten, want we zijn nog niet vertrokken.

… vragen passagiers ons vervolgens tijdens de vlucht: “Ga ik mijn connectie nu nog wel halen? Ik moet naar Helsinki, kun je die vlucht even tegenhouden en zeggen dat ik er aan kom?” (mensen, een trein wacht ook niet)

… denken passagiers soms dat het vliegtuig ‘van hun is’ omdat ze alleen een ticket hebben gekocht?

… denken mensen dat je als stewardess alle gatenummers en alle vertrektijden van alle luchtvaartmaatschappijen die er vanaf Schiphol vertrekken gedurende de hele dag uit je hoofd weet? Evenals alle lay-out van alle luchthavens in de rest van de wereld (“Waar bevindt zich de Business Lounge in Parijs?” Weet ik veel, ik kom daar nooit!)

… laten mensen hun paspoort altijd in een stoelzak zitten? Die heb je toch niet eens nodig tijdens de vlucht?

… vergeten men ook altijd zijn of haar MP3-speler / leesbril / boek / tijdschrift / spelcomputer?

… staan mensen altijd aan een al-lang-niet-meer-in-gebruik-zijnde asbak of een klein kastdeurtje te trekken in de galley? Oh, u moet naar het toilet? Dat is die grote deur daar waar met koeienletters LAVATORY op staat.

… stoppen mensen belangrijke spullen (denk aan medicijnen, huissleutels, paspoort, portemonnee) altijd tussen de onderbroeken in hun koffer in plaats van in hun handbagage? Het zou niet de eerste keer zijn dat de koffer zoek raakt of vanwege overgewicht in het vliegtuig niet meekomt op de vlucht. En daar sta je dan…

… is het altijd te warm óf te koud, maar nooit aangenaam van temperatuur in een vliegtuig?

… sjouwen mensen tientallen kilo’s handbagage mee in vijf Aldi boodschappentassen voor een vlucht van anderhalf uur? Je maakt mij niet wijs dat ze alles wat daar in zit nodig hebben tijdens de vlucht.

… bestellen mensen een bier / wijn / cola / koffie tegelijk en vinden ze dit de normaalste zaak van de wereld op een vlucht van een uurtje? Je haalt in een bar toch ook niet vier consumpties voor jezelf?

… maar in vredesnaam waarom laten passagiers hun geliefde huisdier (hond of kat) in het RUIM vervoeren in plaats van gewoon in de cabine? (dit is dan een AVIH, Animal In Hold, vraag me niet waar de afkorting vandaan komt. Als het beestje in de cabine meegaat is het een PETC, Pet In Cabin)

… ga je trouwens überhaupt met je hond of kat vliegen? Omdat ze het leuk zouden vinden uren in een kleine kennel opgesloten te zitten? Ze heten toch niet voor niets HUISdieren? Laat ze dan toch ook lekker thuis.

… knopen mensen cq. Voorbijgangers altijd een vrolijk ellenlang praatje met je aan als je net met je zware bepakking, klef van een vermoeiende vijfdaagse je eindelijk in je eigen bed wil storten? (“Hoooi! Waar gaat de reis heen vandaag? Oh je bent al klaar. (ook altijd ‘je’ zeggen in plaats van ‘u’) Zeg, ik ga zelf op vakantie volgende week. Ook met het vliegtuig ja haha, naar Las Palmas. Ja leuk hè dat vliegen. Ga je daar toevallig ook heen? (met die kleine vliegtuigen waar wij op vliegen zeker, dan moeten we minimaal 3 keer stoppen om te tanken, nee dus) Zou wel leuk zijn haha. Nee oh. Jammer. Zeg, hoeveel taxfree aankopen mogen we eigenlijk meenemen? En hoe laat moeten we dan inchecken? Goh nu je het zegt, je ziet er wel moe uit ja (Laat me dan ook met rust!) Nou goede reis dan maar hè? O nee je was al klaar...”)

-oOo-

Wist je dat…

… we tijdens een nachstopje in Stuttgart gezellig hebben zitten borrelen met een vertegenwoordiger van Mercedes auto’s uit Indonesië?

… dat hij kwam aanzetten met heerlijke Indonesische Bakpia Pathok cake, gemaakt van Mung beans (wat dat ook mag zijn) en voor de rokers speciale dunne nootmuskaatsigaretjes bij zich had?

… ik nu weet dat de nieuwste Mercedes met alle extra opties 1,8 biljoen (!) Roepies kost.

… dat dit ongeveer overeenkomt met 130.000 Euro.

… we ’s morgens in alle vroegte om kwart over vijf keihard hebben meegezongen met ‘By the rivers of Babylonnn..’ in het taxibusje op weg naar de luchthaven?

… ik in een onachtzaam moment per ongeluk jus d’orange in het haar van mijn collega morste?

… als een vlucht vertraagd is en wij daarom dus meer (werk)uren maken; dat dit gewoon in onze eigen tijd is en we hier dus niet extra voor betaald krijgen?

… we dus wederom op de laatste vlucht voor mijn afmelden met een defect twee en een half uur op Frankfurt am Main stonden te wachten op een Maintenance meneer die het probleem voor ons moest komen fiksen?

… dit voor mij al de vierde werkdag op rij met vertraging was?

…de passagiers hierdoor not amused waren.

-oOo-

Zo terug naar normale tekst. Gisteren na mijn tripje langs de Duitse steden, weer een gezellige dag in het klaslokaal gespendeerd met mijn collega’s voor de tweejaarlijkse ‘opfrisser’ in First Aid. We hebben de Ambu®Man pop ‘Ken’ weer moeten reanimeren, elkaars vingers moeten verbinden, een hyperventilerende passagier moeten kalmeren en zo meer. Ik merkte wel dat ik er steeds beter in werd. Binnen een paar seconden had ik in de gaten dat de passagier (gespeeld door een Lotus actrice) een ‘hypo’ had en dus iets zoets moest eten of drinken.

 Straks weer vijf dagen stand-by. Dus vijf dagen vol verrassingen in het verschiet.