(19.00 uur Lokale Britse tijd vanuit het hotel in Middlesbourgh)

Dit keer eens vanaf een andere `internetbestemming´. Laptopje uit de tas, kabeltjes inpluggen. Adapter fiksen, omdat het Britse elektriciteitsnetwerk drie gehoekte pluggen kent, in plaats van de Europese ronde tweeplug. Als alle snoertjes goed zitten ben ik gereed voor het neerpennen van een lap tekst.

-oOo-

Die twee waren nieuw. Het straalde er gewoon vanaf. Uniformen vers van de pers zo uit het magazijn. Zonder rafels, afgevallen knopen, uithangende zomen of gepilde stof. Handtassen nog niet vervormd en ruikend naar nieuw leer. Zo uit de INI geplukt, onzeker om zich heenkijkend. Nog niet wetend hoe ze ladders in hun panty´s moeten stoppen of vliegtuigen moeten evacueren. Nóg niet. Het zou een kwestie van tijd zijn voordat ook zij door de wol geverfd zouden zijn.

De twee debutanten. Hun `trainee´ badge fier op de borst gespeld, want ze werden immers échte stewardessen! Dit was hun allereerste vlucht. Ze kwamen met de passagiers mee aan boord en mochten tijdens hun `observatievlucht´ de trucjes afkijken. En dan werden ze juist bij mij en mijn zestiendaagse metgezel geplaatst. We waren inmiddels al aardig op elkaar ingespeeld en gedroegen ons als ware rotten in het vak.

Hoe snel kan het gaan. Nog geen twee jaar geleden maakte ik mijn eerste vlucht als `groentje´. Toen stapte ik voor het eerst in mijn smetteloze uniform met het stempel `stess´ op mijn voorhoofd aan boord van een vliegtuig. Ik stond versteld van het gemak en de routineuze handigheid waarmee de stewardessen hun werk uitvoerden. Ik weet nog goed dat ik me verbaasde over het feit dat ze óveral een oplossing voor hadden, ongeacht de aard van het probleem. En was die er niet, dan wisten ze het altijd nog te sussen met een mooie glimlach.

-oOo-

Twee fantastische meiden. En ze waren ontzettend leergierig. Ze wilden echt alles weten. Geef ze eens ongelijk! Vliegen is nou eenmaal ontzettend interessant! Welke kleine jongen knutselt er nou niet met modelvliegtuigjes? Welke meisjes dromen er nou niet van om met een trolley over Schiphol te ratelen? (Eh… ik… Als je mij drie jaar geleden had gezegd dat ik stewardess zou worden, had ik je voor gek verklaard. Als kind wist ik nooit wat ik wilde worden. Wat ik wel wist is dat ik `met mensen werken´ leuk vond. En ziehier, ook met een studie Psychologie achter de kiezen; zónder te weten wat je wilt worden, kun je nog in de luchtvaart terecht komen!)

Mijn collega en ik hebben dus zo goed mogelijk onze best gedaan om ze even te laten ruiken aan alle aspecten van het stewardessenwerk. Dat is nog niet zo makkelijk, op één enkele vlucht, tussen de services door. Toch konden we ze tijdens de start en de landing in de cockpit laten zitten. Hebben we ze alle trolleys en containers aan boord laten opentrekken en de inhoud ervan uitgelegd. En hebben we ze een stapel van alle mogelijke formulieren en paperassen die ze kunnen aantreffen aan boord meegegeven om alvast thuis te kunnen bestuderen. Bovendien mochten ze helpen met het uitdelen van de sandwiches en het ophalen van het afval. Onze toekomstige collega´s. Zij komen er wel.

-oOo-

Het zijn weer matsweken. En niet bij C1000. Mijn dubbele dienst van gisteren werd veranderd in een enkele. De avond tevoren werd ik gebeld dat ik lekker nog eten kon uitslapen, ik hoefde alleen nog maar naar Stavanger, en niet meer naar München. De Stanvanger was zo gepiept, helemaal omdat we voortdurend onze nieuwe collega´s mee op sleeptouw namen. Bovendien hadden we maar weinig passagiers, da´s altijd relaxed.

Bij afmelden gisteravond, zei ik voor de grap dat ze* de Stuttgart van zondag er ook wel van af zouden halen. En alsof ik de goden verzocht… inderdaad er rolde een notificatie uit de computer tijdens het afmelden. Zondag moesten we alleen heen naar Teesside voor een nachtstop. De Stuttgart die we ervoor zouden doen was vanwege een gebrek aan vliegtuigen overgenomen door een andere maatschappij. Een voorziende blik?

Mijn collega en ik waren euforisch. Wat een ontspannen begin van de week! Kunnen we mooi even uitrusten voor al het zwaars dat ons nog te wachten staat, want eens is het uit met de pret natuurlijk.

-oOo-

Morgen na een bekorte rust in Teesside door naar Brussel. Ik heb immers zo´n goede band opgebouwd, dat ik morgen met mevrouw zestiendaagse haar moeder ga opzoeken die in een dorpje net buiten deze Belgische hoofdstad ligt. Ik ben benieuwd!

* Bij `ze´ in relatie tot de roosters, bedoel ik altijd de afdeling Coördinatie die over het toewijzen van de vluchten gaat, 48 uur om het huidige moment heen.