Ik kan weer schrijven! En dat zullen jullie weten ook. Daarom maar weer eens een berichtje. Heb inmiddels flink wat schade in te halen.

-oOo-

Een mooie anekdote, afkomstig van een vlucht die ik twee weken geleden deed. Omdat ik ook zoveel andere dingen heb meegemaakt, had ik nog geen tijd gevonden om dit met jullie te delen. Nu heb ik die tijd wel.

Ergens op een bestemming in Duitsland… (zie het verhaaltje in de alinea hieronder, dat verklaart waarom ik niet meer weet waar het was), tijdens de omdraai. Het toestel is schoongemaakt door de Cleaning en we krijgen van de mevrouw in de gate alvast de Passagierslijst overhandigd. Tevens vraagt ze of we met het instappen kunnen beginnen. Speciale passagiers (zoals dove, blinde of rolstoelpassagiers) worden altijd `ge-preboarded´, eerder aan boord gebracht. Dit omdat het vaak wat extra tijd en aandacht vraagt. Bovendien is het wel zo comfortabel voor de passagier zelf dat niet iedereen (lees: de rest van de passagiers) ziet hoe hij ongemakkelijk in het gangpad staat te hannesen.

Dit keer kwam ze een oude man brengen die vanwege zijn hoge leeftijd slecht ter been was. Hij was niet ziek of iets dergelijk. Op de PIL stond dan ook: `Very old man´. Voetje voor voetje schuifelde hij het vliegtuig binnen aan de arm van de gate dame. Hij was een echte heer, netjes in een bruin-beige pak, witte haren naar achteren gekamd en de snor netjes bijgewerkt. Op de vraag of hij Nederlander was antwoordde de man: “Neen juffrouw! Ik ben Europeaan. Ik spreek maarliefst vier talen; Nederlands, Engels, Frans en Duits.” Hij sprak triomfantelijk. Zijn ogen glommen. We hielpen hem met zijn bagage en hij zeeg neer in de stoel aan het raampje.

Toen ook de rest van de passagiers aan boord werd er gebeld. Het was de `very old man´. Mijn collega spoedde zich er heen. “Ach juffrouw, kunt U mij even helpen. Op mijn leeftijd gaat het allemaal wat moeilijker.” Hij stak zijn armen wanhopig in de lucht en keek naar zijn stoelriem, die helemaal in de knoop gewikkeld om zijn middel zat. Voorzichtig haalde mijn collega de riem uit de knoop en legde uit hoe hij open en dicht ging. Toen ze klaar was sprak hij op fluistertoon: “Mevrouw, dacht U dat nu echt? Ik vlieg al meer dan vijftig jaar… en ik moet zeggen dat U de situatie heel professioneel hebt opgelost.” De oude baas gniffelde en gaf haar een dikke knipoog. Blozend liep mijn collega naar voren in de cabine om me het verhaal te vertellen. Deze man wist heel goed hoe hij wat extra aandacht van de stewardessjes moest krijgen!

-oOo-

Via mijn site bericht ik jullie regelmatig over de vorderingen in mijn beroep.

Maar wisten jullie bijvoorbeeld dat…

… ik gemiddeld 15 stretches per week vlieg.

… ik altijd weer terug kom op Amsterdam (dus altijd van A(MS) naar B weer terug naar A(MS) vlieg).

… ik dus gemiddeld 1000 verschillende passagiers per week zie.

… het dus eigenlijk helemaal niet raar is dat ik je niet herken als je twee weken geleden bij me aan boord hebt gezeten.

… ik per week gemiddeld met 8 tot 10 verschillende collega´s werk.

… ik de meeste van hen voor het eerst in mijn leven zie.

… de kans heel groot is dat ik hen nooit weer zie.

… ik voor mijn werk regelmatig en veel wachten niet erg vind (denk aan vertragingen etc.), maar dat ik privé een erg ongeduldige slechte `wachter´ ben (rij voor de kassa / stoplicht).

… ik inmiddels voor mijn werk al op 74 verschillende bestemmingen in heel Europa ben geweest.

 … ik al in 33 van deze 74 verschillende Europese steden heb overnacht en rondgelopen.

… ik gemiddeld 10 nachten per maand op een andere locatie overnacht (lees: in een hotel ergens op een buitenstation, op nachtstop).

… dit ook steden zijn waar je zelf niet zo 1,2,3 een weekendje weg heen zal plannen (bijvoorbeeld aan het prachtige Landshut, Vejle of Middlesbourgh).

… maar die hotels voor mij wel een tweede thuis zijn, een plaats om uit te rusten en te ontspannen.

… leven uit een koffer soms best irritant is, omdat je niet alles mee kunt nemen en je kleding er verfrommeld en gekreukt uitkomt (om dan nog maar te zwijgen over ontplofte oogschaduwpotjes…).

… ik net zoals ieder ander 8 vrije dagen per maand heb en 40 uur per week werk.

… mijn rooster NOOIT hetzelfde is. Dus dat de kans dat ik op maandag vrij ben, net zo groot is als dat ik op zaterdag vrij ben.

… het dus vaak voorkomt dat ik weken achtereen nooit in het weekend (zaterdag en zondag) vrij ben.

… ik elke week krioel van bestemming naar bestemming (soms wel acht verschillende per week).

… het dus regelmatig voorkomt dat ik niet meer weet waar ik gisteren of vanmorgen ben geweest, of sterker nog, ben wakker geworden.

… ik verder weinig invloed heb op hoe mijn werkdagen en –tijden eruit zien.

… het dus elke keer weer een verrassing is waar ik nu weer terecht kom.

… ik wel af en toe vluchten of vrije dagen kan aanvragen.

… het elke keer de vraag is of ik ze toegewezen krijg (in dat geval mag ik niet klagen, de afdeling Indelingen is zeer coulant met het toewijzen van mijn verzoeken).

… mijn rooster pas een maand van tevoren bekend is.

… ik in mijn agenda dus niet verder dan een maand vooruit kan plannen.

… ik elk jaar door middel van een zogenaamde `Recurrent´ test moet laten zien dat ik al mijn kennis omtrent het vliegen nog goed beheers (Flight Safety, evacuatie- en brandblusprocedures, toestelkennis etc.).

… het dus zeer belangrijk is om je kennis altijd up-to-date te houden.

… ik ongeveer 8 paar panty´s per maand verslijt, alleen al voor mijn werk (in slechte gevallen nog meer).

… en dat ik dit zelf moet bekostigen.

… ik gemiddeld 6 extra wassen per maand draai om al mijn uniformonderdelen weer fris te krijgen.

… het stewardessen uniform in werkelijkheid helemaal niet cool en sexy is, maar dat het muf stinkt naar oude koffie en bedompt vliegtuig, de voering gescheurd is en de wing van de achterkant verroest.

… ik dus altijd blij ben dat ik me weer in mijn eigen kloffie mag hijsen.

… ik me altijd een breuk til aan alle spullen die ik allemaal overal mee heen moet nemen (zware koffer, trolley, handtas).

… het vliegende bestaan helemaal niet zo glamoureus is als iedereen denkt?

… maar dat het wel enen toffen job is waar je van kunt gaan houden?

-oOo-

Morgen weer an die Arbeit. Bestemming: London Heathrow. Nachtstop in: Rotterdam. Daarna een dubbele dienst Aberdeen - Glasgow.

PS: Ik wil graag jullie mening over de hoeveelheid vliegtuigjargon die ik gebruik in mijn teksten. Is dat een beetje goed te doen? Met andere woorden, gebruik ik het te veel of te weinig? En is het systeem van de blauwe woorden die op te zoeken zijn in de Lijst met gebruikte termen een beetje handig?